Pierwsza pomoc w oparzeniach
Oparzenie jest to uszkodzenie tkanek spowodowane działaniem czynników termicznych, chemicznych bądź prądu elektrycznego.
Pod wpływem tych czynników dochodzi do denaturacji białka tkanek, obrzęku oraz utraty płynu. Skutkiem oparzeń jest wstrząs pooparzeniowy, uszkodzenie układu oddechowego oraz zakażenie tkanek. Wyróżniamy 3 stopnie oparzeń. Oparzenie I stopnia cechuje się rumieńcem, wrażliwością na dotyk oraz bólem (nie stwierdza się pęcherzy). Oparzenie II stopnia – pęcherze, podłoże pod pęcherzem z wysiękiem włóknikowym. Oparzenie III stopnia natomiast cechuje martwica tkanek.
Około 85 % stanowią oparzenia o nieznanej powierzchni, które można leczyć ambulatoryjnie. Oparzenia III oraz II stopnia (rozległe) powinny być leczone w szpitalach.
Poparzoną okolicę ciała należy natychmiast zanurzyć w zimnej wodzie (chemiczne powinny być obmyte). Następnie stosuje się kremy przeciwoparzeniowe (Dermazin - wydawany z przepisu lekarza, Argosulfan). W następnych dniach od oparzenia zastosowanie znalazły leki wzmagające procesy regeneracyjne oraz gojenia się ran (nowoczesne opatrunki utrzymujące wilgotne środowisko w ranie, alantoina, Tołpa Hypocalen Gel). Wzmagające działanie gojenia się ran posiadają preparaty o działaniu immunostymulującym (Solcoseryl, Wit.B)